Thursday, May 23, 2013

പാല് ക്കാരി

എന്നും പാലും 
കൊണ്ട് വന്നിരുന്നു ,

കണ്ണും നിറച്ചിരിക്കുന്ന 
എന്നെ നോക്കി 
കരയല്ലേ പൊന്നെയെന്നു
പൊട്ടിച്ചിരിച്ചിരുന്നു ,

ഒരൊറ്റ തലോടലില്‍
പഞ്ചാര പോലുമിടാത്ത 
പാല്‍ കല്കണ്ടം
പോലെ മധുരിപ്പിച്ചിരുന്നു ,

"മ്മളങ്ങ് ചത്താ മ്മടെ പിള്ളേര്‍ക്കാരാടി"
എന്ന് തത്വവാദി
ചമഞ്ഞിരുന്നു ,

എന്നിട്ടും,

ഒരൊറ്റ തുണിയില്‍ തൂങ്ങി
എന്‍റെ പാല്‍പാത്രവും
കൊണ്ട് അവളങ്ങു
ആകാശത്തേക്ക്
കേറി പോയി....

12 comments:

  1. അവരേപ്പോലുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിലും, പ്രവൃത്തിയിലും, വാക്കുകളിലുമാണ് സത്യത്തിൽ

    ശരിയായ തത്ത്വചിന്തകളുള്ളത്. നല്ല കവിത.


    ശുഭാശംസകൾ....

    ReplyDelete
    Replies
    1. ഒരു പാട് സന്തോഷം

      Delete
  2. ഹൃദ്യം..പാലുപോലെത്തന്നെ വരികള്‍

    ReplyDelete
  3. വായിച്ചു.... , അതിൽ കൂടുതൽ എന്താ പറയ്ക ...:(

    ReplyDelete
  4. ജീവിതത്തിന്റെ ചുരുക്കെഴുതായി ഈ കവിത. പാലും കണ്ണീരാ..അത് തൂക്കു പത്രത്തിൽ കൊണ്ട് വരുന്ന മനുഷ്യ ജന്മം സ്പര്ശിച്ചു എവിടെയെക്കെയോ

    ആശംസകൾ

    ReplyDelete
  5. ചുരുക്കം വരികളിൽ ഒരു ജീവിതം വരച്ച് കാട്ടി.. ലളിതവും ഹൃദ്യവുമായ കവിത. ആശംസകൾ

    ReplyDelete
  6. nannayirikkunnu ezhuthu...pettennu paranja pole...

    ReplyDelete

There was an error in this gadget