Wednesday, December 29, 2010

വേണ്ട കാക്കേ.....




കണ്ണ് പിടയ്ക്കുന്നുണ്ട്,
തിരയുന്നുണ്ടാകണം,
കടല്‍ പരപ്പുള്ള രണ്ടുകണ്ണുകള്‍.
ഇമ ചിമ്മുബോള്‍
തിര തല്ലാതിരിക്കില്ല
ഉപ്പുരസമൂറും നീര്‍മണികള്‍.

മൂക്ക് ചൊറിയുന്നുണ്ട്,
ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാകണം,
പറഞ്ഞിട്ടും തീരാഞ്ഞ,
അറിഞ്ഞിട്ടും പോരാഞ്ഞ
മനസ്സിന്റെ തിളക്കം.
തേങ്ങാതിരിക്കില്ല,
ഹൃദയത്തില്‍ പറ്റിച്ചേര്‍ന്ന
തീരാത്ത ഓര്‍മ്മകള്‍.

കാക്ക വിരുന്നു വിളിയ്ക്കുന്നുട്,

വേണ്ട കാക്കേ.....

പേരറിയാത്ത നാട്ടില്‍ നിന്ന്
നേരുള്ള മുഖവും
നെറിവുള്ള മനസ്സുമായി
അവന്‍ വിരുന്നുണ്ണാന്‍ വരുമെന്ന്
കരുതാന്‍ ഞാന്‍
പണ്ടേ പോലെ മണ്ടിയല്ല.....

(കാക്ക വിരുന്നു വിളിച്ചപ്പോള്‍ തോന്നിയത്) [:)]

Thursday, December 16, 2010

ചിത്രത്തില്‍ കണ്ട കവിത











അമ്മമ്മയ്ക്ക്,
മുറുക്കാന്‍ ചെപ്പിലേക്ക്
ചിതറി വീഴുന്ന വെറുമൊരു
വെറ്റിലകള്ളിയാണ്
മഴ.

അമ്മയ്ക്ക്,
കള്ളകാമുകിയെ പോല്‍
അമ്മാവന്റെ കുപ്പായം
ചുംബിച്ചു നനക്കുന്ന അശ്രീകരം.

അനുജന്,
കടലാസ്സുതോണി ഉണ്ടാക്കി
കളിയ്ക്കാന്‍ ഇടയ്ക്കിടെ
വിരുന്നു വരുന്ന ഇഷ്ടത്തോഴി.

നിനക്ക്,
നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങള്‍
കെട്ടുപിണഞ്ഞപ്പോള്‍ പൊഴിഞ്ഞു
വീണ നിറമാര്‍ന്ന കവിത.

എനിക്കോ?
ജീവിതത്തോട് പിണങ്ങി അച്ഛന്‍
ശവപറമ്പിലേക്ക് യാത്രപോയന്നു,
ആകെ കുതിര്‍ത്തിയച്ഛന്റെ
ഉറക്കം കളയാന്‍ അട്ടഹസിച്ചെത്തിയ
ദുസ്പനം മാത്രമാണീ പെരുമഴ..

(ചിത്രം : മനു കൊല്ലം )

Sunday, December 5, 2010

ചുഴി




കടലേ,

വിഴുങ്ങാനായി
പതിയിരിക്കും
വ്യാളിയെ പോല്‍
നിന്റെ ചുഴികള്‍,
വലിച്ചെടുത്തു കാണാക-
യങ്ങളിലേക്ക്
പായുബോള്‍,
നീ പൊട്ടിചിരിക്കുന്നത്,
നിനക്ക് മാത്രം
അറിയുന്ന ഭാഷയില്‍.

ഹൃദയമേ,

നിനക്കുമില്ലേ,
അതിലുമാഴമുള്ള ചുഴികള്‍.
പ്രണയത്തിന് വീണൊടുങ്ങാന്‍
വേണ്ടി മാത്രം ജനിച്ചവ,
വലിച്ചെടുത്തു ഭയക്കുന്ന
ഏകാന്തതയിലേക്ക്
പായുബോള്‍ നീ കരയുന്നത്
എനിക്ക് മാത്രം
അറിയുന്ന ആഴത്തില്‍..

Saturday, December 4, 2010

കളര്‍ മിട്ടായി


പള്ളിമുറ്റത്തെ കെട്ടുകടകളില്‍
പല വര്‍ണ്ണങ്ങളില്‍ നിരന്നിരിപ്പുണ്ട്
നാവിലലിയുന്ന ഓര്‍മ്മകളുമായി
കളര്‍ മിട്ടായികള്‍.

വില്‍ക്കുന്നവന്റെ കണ്ണുകളില്‍,
മാടി വിളിക്കുന്ന കൈയ്യില്‍,
പൊടിയുന്ന വിയര്‍പ്പില്‍ ,
പോലും നിറമുള്ള മധുരം.

പഴയ കടലാസ്സില്‍ പൊതിഞ്ഞു
തന്നിരുന്ന കൌതുകത്തിന് നിറം,
ചുവപ്പ്,
പച്ച,
മഞ്ഞ,
വെള്ള.

എത്ര മുഖം തിരിച്ചാലുമെനിക്ക് കാണാം,
ചുണ്ടിലും നാവിലും ചോപ്പ് നിറവുമായി,
നനവുള്ള പൊതി മാറോടടക്കുന്ന,
എന്റെ മുഖച്ചായയുള്ള ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ.......

Sunday, November 28, 2010

എന്റെ നന്ദിത..






കലാകൌമുദി ബിഗ്‌ ന്യൂസിനു ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി



Thursday, November 11, 2010

മുസ്ക്കാന്‍



മുസ്ക്കാന്‍ ,

വേലിക്കലെ
ചേലതുമ്പില്‍ ശേലില്‍
തുളുമ്പേണ്ട
കുഞ്ഞു കുസൃതി,

പരുക്കനൊരു
ചെറുവിരലില്‍ കോര്‍ത്ത്‌
ചിണങ്ങേണ്ട
പിണക്കത്തിന്‍ അഴക്,

വിരിഞ്ഞ കളിമുറ്റത്തു
മണ്ണപ്പം ചുട്ടു
വിളബേണ്ട
കുരുന്നുതോഴി,

നിറഞ്ഞ പുസ്തകകെട്ടു-
കളില്‍ പൂത്തുലയേണ്ട
പനിനീര്‍ പൂവ്‌ ,

മുസ്ക്കാന്‍ ഇന്ന് നീ..

കാമത്തിന്‍ ചെളി നിറഞ്ഞ
കറുത്ത ഓടയിലെ
കുഞ്ഞുപൂമ്പാററ,

വെറുപ്പിന്‍തരിപ്പില്‍
കൌതുകം
കെട്ട പിഞ്ചുകണ്ണ്,

കാടത്തത്തിന്‍ അറക്കും
ഉമിനീര്‍ പുരണ്ട
നീലച്ച കവിളിണ,

മാപ്പില്ല കൊടുമയുടെ
കൊഴുത്ത രേതസ്സ് പടര്‍ന്ന
നഗ്നമേനി,

മുസ്ക്കാന്‍....
നീയിന്നു പേരില്‍ പോലും
ചിരി കെട്ടു പോയ
വിലയില്ലാത്ത
എന്‍റെ പേറ്റുനോവ്..

(ബലാത്സംഗത്തിനിരയായി കൊല്ലപ്പെട്ട മുസ്ക്കാന്‍ എന്ന പത്തു വയസ്സുകാരിക്ക് വേണ്ടി)

Monday, November 8, 2010

അകന്ന വിരലുള്ളവന്‍





ഒരുവരി ചൊല്ലി
ഇരുവരി ചൊല്ലി
നീട്ടി, കുറുക്കി
താളത്തില്‍ തുള്ളി
ഞാനുമവനും
അമ്മയുടെ മടി-
മേലിരുന്നു കവിത
ചൊല്ലുകയായിരുന്നു.

ഇടയിലെപ്പോഴോ
വരികള്‍ക്കിടയില്‍
വിടര്‍ന്ന വെളുത്ത
പൂക്കള്‍ തേടിയവന്‍
ഊര്‍ന്നിറങ്ങി,

ചെവിയില്‍ തുളുമ്പിയ
താളം ബാക്കിയാക്കി
എന്‍റെ വിരലുകള്‍ക്കിടയില്‍
വലിയൊരു വിടവ്
തീര്‍ത്തവന്‍ തിരിഞ്ഞോടി,

കുഞ്ഞു ശവപ്പെട്ടിയില്‍
കെട്ടിപിടിച്ചമ്മ
തേങ്ങുബോഴും
പൊടിയാതെ
കിടന്നിരുന്നു,മുറ്റത്ത്‌
ചെറു ചിരട്ടകളില്‍
ചെറുങ്ങനെ ചിരിച്ച്
ഞങ്ങളുടെ
കവിതകുഞ്ഞുങ്ങള്‍.

കിനാക്കളുടെ
കാണാക്കയങ്ങളില്‍
വീണീല്ലാതാവുബോള്‍
ഇപ്പോഴും അമ്മ
കാണാറുണ്ടത്രേ....

സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ മഞ്ഞു
മൂടിയ താഴ്വരയില്‍
അകന്ന വിരലുകളുമായി,
ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നവന്‍
കവിത ചൊല്ലുന്നത്..